Öyle ya da böyle bir yerlerdeyiz,

Üzgün değiliz belki, mutlu da değiliz belki

Beklentimiz de yok belki, beklenti diye bir şey olmadığından

Aylar geçiyor, yıllar, günler 

Seslerimizi unutuyoruz, kendi seslerimizi 

Rahat bir uykunun hasretini çekiyoruz

“En son” ile başlayan cümleler kuruyoruz

Ataklar geçiriyoruz, dualar ediyoruz

Bilmiyorum.

Kafam karışık, sebebini bilmiyorum

Anlamaya çalışıyorum, 

Koca bir bilinmezlik,

Bilinmezlik ne zaman heyecan verir ki?

Midemde ölü kelebekler, toz olmuş her yer

Tozu üflüyorum üflüyorum uçuşmuyor

Bilmiyorum.

Kendini tanıyabilir mi insan?

Bana sorarsanız sanmam

Uykusuzluktan bayılır mı insan?

Belki

Bir gün oluyor, kelimeler ağzımdan çıkmak için savaş veriyor 

Oyalıyorum

Her şeyi yapamam, her şeyi sevemem 

Her şeyi yanlış yapabilirim 

Bilmiyorum

Bir gün öleceğimi bilmiyorum