Sevmek de sevilmek de çok kıymetli şeyler ama hepimiz aslında sevilmeyi çok severiz. Ben sevmeyi seviyorum, her şeyi sevmek istiyorum. Her şey benim sevmem için varolmuşçasına. Güzel şeyler var etrafımızda fark ettiğimiz kadar hem de. Ne kadar fark edersek o kadarını sevebiliyoruz. Annemlerden “her şeyin yavrusu çok güzeldir” kelimesini duyduğumdan bu yana her insana onun küçük halini, çocuk halini düşünerek bakmaya karar verdim. Hiçbirimiz kötü insanlar olarak, çirkin insanlar olarak dünyaya gelmedik. En nefret ettiğin hayvanın yavrusu çok güzel gelir, en tehlikeli hayvanın yavrusu güzel gelir. Çocukken tehlikeyi fark edemezdik, her şeyi sevmeye çalışırdık. Özümüz aslında bu bence her şeyi severek yaklaşmalıyız. Benim dünyamda var olan, var olmuş, var olmaya devam eden herkes, her şey, her canlı güzel ve güzel olmaya devam edecek. Güzel şeyleriz fark etmiyoruz. En çok kendimi çocukken seviyordum hala da çocuk halimi seviyorum. Çocuk halimi özlüyorum, beş yaşındaki benin şuan bana baktığında imrenmiş gözlerle kocaman bakacağını biliyorum. Şimdiki halim de otuz yaşındaki bana o gözlerle bakacak, bakışlar asla değişmeyecek. Otuz yaşındaki halim beş yaşındaki halimi görse ne yapardı biliyorum. Güzel şeyleri fark etmek bu pislik içindeki dünyada çok zor ama kolay şeyleri tercih etmeyen sizler bu konuda kolay olanı tercih ediyorsunuz. Sadece bir şans verin her şeyi unutun ve güzel şeylere odaklanın. Güzel şeyler hep var bunun en büyük kanıtı da yaşayan, yaşamayan tüm canlılar…