Buraya geldiğimden bu yana çeşitli badireler atlattım, her şey köy gibi geldi. İyi olan şeyler vardı tabi mutlaka, üst üste kötü şeyler gelince iyi şeyleri göremiyorsun ya göremedim bende başta. Evimden gitmek istemedim ilk başta, buraya geldim ama gelmeden önce başladı kötü şeyler sanki. Burada da insanları anlayamadım, yeni insanlar tanıdım, tanımaya devam ediyorum. Daha dominant birisi oldum, içimde hala kırılgan olsam da. Bazı şeylere karşı ne hissediyorum bilmiyorum ama hala, bilmeme de gerek yok sanırım. Kırılgan yanım çok fazla, geçmişime kırgınım, geçen seneye kırgınım, insanlara kırgınım… Önüme bakıyorum ama bu hayatımın bitmesini, bir sonrakinin başlamasını bekliyorum. O zamana kadar günümü geçiriyorum sanırım. Hala kafam karışık, fazla bir şey demeyeceğim, bundan önce yazdıklarım belki de olmak ve yapmak istediklerim. Kendine baktığımda böyle değilim çünkü.