Hayatımda bundan daha da dibi olmaz dediğim her anın, daha da dibini yaşadım. Ama umarım bu sefer bundan fazlası olmaz, 1 haftadır uyuyamamak ve yemek yitirmemek, vücudun her yerinin kasılması. Ağrıdan içtiğin ağrı kesicileri saymayı bırakmak. Kendime söz veriyorum ki bundan daha dibini asla görmeyeceksin Eda. Senin artık kimseye de ihtiyacın olmayacak, bu süreçten çıkarsam eğer, kimseye ihtiyacım olmadığını daha da iyi anlayacağım. Olay herhangi bir şeyde değil. Kendimi diğer insanlarla kıyaslamaya başladığım anda çıplak ayaklarımla koşup, banyodaki jiletlerden birini bileğime diğerini de boğazıma dayamak istiyorum. Bir insan diğer insanların hayatını bu kadar etkileyemez, gözlerimin dolmasına engel olamıyorum. Boğazım yanıyor, gözlerim kaşınıyor, hiçbir şey istemiyorum kimseden, ama kendimden çok şey istiyorum. İnsan zorda kalınca çok fazla şey yapıyor, diğerleri de ona sadece bakıyor. Ben yalnız kalmayı ve orada, ne kadar çaresiz kalınabileceğini öğrendim. İsmimden dahi nefret ediyorum, saçımdan başımdan. Ama en çık sahip olamadığım her şeyden nefret ediyorum, hayat böyleyse de ben bunu istemiyorum. Depresyon değil artık bu ben anladım, yaşamayı sevmemek ama benim yüzümden değil. Hiçbir şey, birçok şey, çoğu şey, her şey benim yüzümden değil. İnce bir çizgi, yatağımın katındaki o elin beni tutması değil de gel demesi yeterli. Giderim öylece uzaklara giderim, karanlıktır belki ama karanlığın da cehennemi vardır, bu sefer de ona çabalarım. Ben benden sıkıldım, herkes benden sıkıldı. Hobi gibidir zaten bende kendinden sıkılmak. Şiirler okumak anlamamak, gezinip zevk almamak, her yeni yıl bir zevkini daha kaybetmek. Memnun değilim, mutlu da değilim. Hayat buysa, penceremin önünden uçan kuşa sesleniyorum, benden alın bunu. İsteyen elbet bir başkası vardır, bulunur da. Ödünç de verilir. Ben buradan gitmek istiyorum, zaten benim en sevdiğim renktir yeşil, tenimin rengi ilk mor, sonra yeşil olur. Sonrasında da kaybolur. Tıpkı bizim gibi… Ben de yok olurum, biraz uzun sürer, ama beni alın. Ben, benden sıkıldım, ben istemiyorum ki. Ben yeşili seviyorum, kırmızıyı seviyorum, siyahı seviyorum. Şarkıyı değil, pembeyi de değil. Beyazdan nefret ediyorum, kırmızı bir göl istiyorum, kırmızı rengine renk katmak istiyorum. Yoktan var etmek istiyorum. Ben yok olmak istiyorum…