Herkes yaşarken ben anlamaya çalışıyorum,

Herkes yaşarken ben eski günleri yaşamamaya çalışıyorum,

Herkes yaşarken ben uzaktan durup bakıyorum

Herkes gibi yaşamaya çalışıyorum

İyi hissettiğim bir avuç dolu anın hiç bitmemesini diledim,

İlk kez ne istediğimi bilmeyi diledim,

Yalnız olmamayı diledim,

Yorulmamayı ve inanmayı diledim

Diledim ama inandım mı bilmem,

Bir insanın var olduğuna inandım,

Her şeyimle sevilebileceğime inandım,

O kadar inandım ki, hakettiğimi düşünüp gidip almaya kalktım

Kahkahalarımın hepsinin eskisi gibi olduğuna inandım

İçimden ne geliyorsa onu konuştuğuma inandım

Çok şey konuşmak istedim,

Anlatırsam anlarlar sandım,

Kendime bakmak kolay sandım,

Oturup öğrenirsem anlarım sandım,

Farklı olursam, öteki olmanın zorluğunu yaşamam sandım,

Öteki olmayı güzel sandırdım kendime,

İnsanlarla konuştum, anlattım

Her şeyden nefret ettiğimi söyledim,

Sevilmek istiyorum dedim,

Geçmişini unut dediler,

Unuttum,

Yaşamaya bak dediler,

Baktım,

Güzelsin dediler,

Güzeldim,

İyi bir insansın dediler,

İyi bir insandım,

Eksik ama bir şeyler dedim,

Gittiler,

Öğrendim, öğreniyorum

Zor olduğunu söylemediler,

Ben de inanmak istemedim,

Ne kadar zor olabilir ki? dedim,

Öğrendim, 

Tek başıma olmayı öğrendim,

İnanmayı öğrendim,

Yaşamayı sevmediğimi öğrendim,

Biraz cesaretim olsa, bileklerimi kesmek değil

Tüm kolumu koparıp atıp,

Akan kanı bir nehir gibi seyrederdim,

O kanda sigaramı söndürürdüm,

Kurumadan kalkıp sarı bezle silerdim,

Bir çiçek bahçesinde olmayı dilerdim,

Güneş olmayı dilerdim,

Bembeyaz bir elbise olmayı dilerdim,

Ruhuma okunan şarkılar olmak isterdim,

Herkesten nefret ederken kendi saçlarımı okşamak isterdim,

Yazmayı hiç bırakmak istemezdim,

Kimseyi üzmek istemezdim,

Özür dilemeyi hiç öğrenmek istemezdim,

Ağlayabilmek isterdim,

Hiç kimse olmak isterdim,

Bu dünyaya bir taş dahi bırakmak istemezdim,

Güneş olmak isterdim,

Papatya olmak isterdim, 

Beyaz bir sandelet, beyaz bir elbise 

olmak isterdim.