Hiçbir yere gitmedim, her yerde kendim olarak var olmaya devam ettim.

Eksik olan şeyleri ilk fark edişimi hatırlıyorum

Yükü ağır geldiğinden olacak ki,

Doldurmaya çalıştım, yaralı parmağı kesip atmak gibi yaptım bunu

Her parmağım yaralı gibi davrandım,

Acıyı sevdiğimi düşünemedim,

O acıyı sevmeye başlayacağımı düşünemedim,

Sonunu düşünmeden konuşurum, yaparım

Kendimi o büsbüyük gölgeyle yargılarım hep,

O gölge izin vermez yaralı parmaklarım iyileşsin,

Akan kan kurusun, kan kaybından her zaman ölünmez

Beynimin içinde kocaman bomboş ama karanlık bir oda,

O gölge burada doğdu,

60 yıl kafamın içinde yaşadı,

Doğduğu yeri ziyaret etmek istediğinde de hiç çekinmeden gelir, gider

Günlerce kalır bazen, sohbet edilmez onunla

Kendini hep suçlu hissettirir, 

Yalnız hissettirir, beğenmez hiçbir şeyi

ne hissettirebilir ne de söyleyebilir sevgiyi

Ölümle tehdit eder seni,

Ölmek korkutmuyor beni, bilmiyor

Bilmiyor ki onun değil kendi ölümümü arzuladığımı,

Ben ölürsem öleceğini bilmiyor ki,

Onu yaşatmak için yaşadığımı bilmiyor ki,

Geceleri evin içinde geziniyor, bana beni sevdiğini söylemiyor ama hiç

..................................-.........................................-...........................................-..............................