Tam da bugün burada olmam gerekti. Olduğum yerde burada, tekrardan yazmaya başlamak. Kendimi rahat bırakmayı ben de isterdim. Aklımdan geçen her şeyi olduğu gibi yazmak, bunu yapamıyorum. Kendime yıllarca yapamadığım şeyleri sürekli tekrar ettim, o yüzden şimdi yapamadığım şeyleri söyeleyerek zaman kaybetmeyeceğim. Bu ceketin sigara kokması, tam olarak bu. Bu yatak ve bu oda. Uzun zaman sonra kayıplarla, eksik olan şeylerle burada oturmak, üzebiliyor. Gözyaşlarıma maalesef engel olamıyorum, bi tık ertlemek için sigara yakıyorum. 

Satır başı ve ben

Unutulmaya yüz tutmuş binlerce an,

Elde kalan bir kaç an hala can yakabiliyor

Her anın eksilişinin ardından kimseye gösteremediğin acı,

Dışarıda daha güçlü olmamı sağlayan acılar, 

Merak etmeyin hepsini ceplerime doldurup, sokaklarda gezebiliyorum

Daha fazla yazmak istemiyorum.